Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Το μυστήριο της δημιουργίας

Δίχως πόνο (ανθρώπινο πάθος), δημιουργία δεν υπάρχει. 
Δίχως περιορισμούς, δημιουργικό έργο, δεν υπάρχει. Σίγουρα.
Αν δεν πάθεις, πως θα μάθεις; Δεν αναρωτιέμαι πλέον.
Ωστόσο, δεν είναι διόλου σίγουρο, πως κάθε πάθημα μας γίνεται και μάθημα.
Η φωτογραφία, πέρα από μέσο οικονομικής επιβίωσης,  ήταν και η πρώτη μου δημιουργική ασχολία. 
Ποιος ή ποια, ξέχασε ποτέ τη πρώτη αγάπη;
Όμως, την 1η Ιουνίου 2011, υπέστην τη μεγάλη, την αναγκαστική απόσυρση. 
Έπαθα δηλαδή, πάθος μεγάλο.
Από την ημέρα αυτή, έβλεπα μόνο τις φωτογραφίες, μέσα από ένα νοητό κάδρο (περιορισμός). 
Αλλά δίχως καρδιά, τι φωτογραφίες να πάρω; Και γιατί;
Όμοια, έμαθα πως, παλιοί  φίλοι και καλοί συνάδελφοι, πέρασαν τον ίδιο Ρουβίκωνα.
Έπαθαν δηλαδή και αυτοί μεγάλο στραπάτσο.
Το να βλέπω φωτογραφίες, δεν μπορώ να το αποφύγω. Και το κάδρο εξίσου.
Κάθε φορά που σταματώ το χρόνο, σκέφτομαι, ονειρεύομαι, ελπίζω. 
Όμως δεν υπάρχει πλέον όρεξη για φωτογραφίες. Καθόλου. 
Αποφάσισα μετά από μήνες, να πάω πίσω, στο σημείο μηδέν.
Άρχισα να σκαλίζω, να μουτζουρώνω, να προσπαθώ να αρθρώσω μια πρόταση.
Θέλησα να δημιουργήσω κάτι που να μοιάζει με εικόνα, μα και να μην είναι. 
Δηλαδή, αφού το βλέπεις, είναι κάποια εικόνα. Μα ίσως δεν βρίσκεις τίποτα γνώριμο σε αυτή.

δείγμα μονοτυπίας
φωτογραφία-abstract από κινητό τηλέφωνο

Μπορεί και να είναι μια μουτζούρα αυτή η "εικόνα". Κάτι που άραξε στο χαρτί  κατά τύχη. 
Κάτι που βγήκε από το χάος, σαν… το φλιτζάνι του καφέ, ας πούμε.
Η καφετζού μόνο μπορεί σε αυτό να δει πολλά….Εμείς τίποτα.
Κάνω τώρα τα πάντα κάθε φορά διαφορετικά και με άλλη λογική. 
Δοκιμάζω τι θα δώσει το ποιο καλό αποτέλεσμα. 
Η τύχη έχει το δικό της μερτικό στη διαδικασία αυτή.
Άλλες φορές "χορταίνω" με τις δοκιμές, άλλες με το αποτέλεσμα. 
Άλλες φορές, δεν χορταίνω με τίποτα. 
Η γνώριμη αίσθηση της αποτυχίας, δεν χάνεται ποτέ, ειδικά όταν προσπαθούμε κάτι να κάνουμε.
Δοκιμές όμως δίχως αποτέλεσμα, δεν σημαίνει κατ' ανάγκη πλήρης αποτυχία.
Οι αποτυχίες βοηθούν πάντα για τις επόμενες δοκιμές. Έτσι μπορεί να γαντζωθεί κανείς σε ποιο γερό μετερίζι  για να πετύχει κάτι όμορφο. 
Μπορεί να αποτύχει κανείς όσες φορές χρειαστεί. Δικαίωμά του είναι.
Μα όταν πετύχει, πετά απευθείας στη κορυφή του κόσμου.




Γιάννης Γλυνός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου